ARTIGO DE CÉSAR BONA

Oxalá cando nos manden revisar o Regulamento de Réxime Interno ou o Plan de Convivencia dos coles permítasenos incluír unha hora de titoría como mínimo á semana, ou esa media hora diaria de Asemblea que deberiamos copiar de Infantil, para coñecer aos nenos (non para repaso de mates ou inglés ou de ortografía ou de nada).
Para coñecerlles, para convidarlles a que se coñezan entre eles, para que podamos darlles ferramentas cara ao pensamento crítico, para convidarlles a respectar e admirar as virtudes e os talentos de cada un dos seus compañeiros e respectar e admirar as diferencias.
Oxalá as novas instrucións que saian dos Departamentos de Educación ou do Ministerio teñan en conta o factor humano antes que a repartición das materias en horas, e reserven espazos e tempos para que os mestres e as mestras podamos falar cos nenos e nenas e escoitarlles: coñecer os seus gustos, as súas preocupacións e os seus temores.
Porque a escola é unha microsociedad, na cal os mestres podemos axudar aos pais para educar aos seus filhos.
A escola é unha microsociedad onde os nenos e nenas van pasar a maioría de horas da súa infancia. Debemos ensinarlles moitas cousas, está claro: somos mestres; pero dádenos ferramentas para poder axudar aos nenos para que a escola non se converta nunha tortura.
É fundamental, necesario, urxente que nos deades tempo para escoitar aos nenos na escola para poder axudar así aos pais.
Non significará quitar tempo ás materias: será investir ese tempo en algo moito máis importante: a vida.
Un abrazo moi forte aos pais de Diego. Tamén, a todos aqueles que non atopan resposta ao "hoxe non quero ir ao coleio".

Postdata: o que faga disto unha loita pais-mestres está profundamente equivocado. Nada xamais se logrará botando culpas. Todo se consegue colaborando, sentíndose equipo. Os que gañarán sempre, sempre cando deixemos de botar a pelota a outros tellados serán os nenos. E ese ha de ser o noso ÚNICO obxectivo como adultos. Así que rogo que os vosos comentarios sexan coherentes co voso desexo de cambio e que pensedes que pode facer cada un de vós para mellorar.